The Karate Kid (2010) OCR 23.976 fps runtime 02:20:01
"1 ก.ย.01 เข้าเรียนอนุบาล"
"11 ธ.ค.02 เสียฟันซี่แรก"
"24 พ.ย.03 ประเดิมโฮมรันครั้งแรก"
"8 ก.ค.06 วันเกิดครบ 9 ขวบ"
"13 พ.ย.07 คุณพ่อตาย"
เดร เสร็จรึยัง?
- ครับ อีกแป๊บนึง - เกือบลืมแน่ะ
เดร แม่ล่ะตื่นเต้นจังเลย
รู้สึกเหมือนเป็น นักผจญภัยบุกเบิกกับภารกิจ...
ตั้งต้นชีวิตใหม่ในดินแดนแห่งมนต์มายา
จะว่างั้นก็ได้
โอเค ไปได้ละ
อย่าลืมเข้าห้องน้ำก่อนล่ะ
ฮะแม่
"ย้ายไปอยู่จีน"
รู้จ้ะ รู้ รู้ รู้
โอเคนะ
เพิ่งทำผมมาน่ะ
โอเค อันนั้นระวังเป็นพิเศษ โอเค้?
ไว้เจอกันฮะ ลุงชาร์ลี
มาเถอะเดร เดี๋ยวไปไม่ทันเครื่อง
บาย ไว้เจอกันนะเดร
ไปละนะ จะคิดถึงทุกคนนะ
ไม่เอา มันเป็นของนาย
ไม่ได้เดร รับไปเลย
ขอบใจ เพื่อน
เอาละเดร ต้องไปแล้วละ
โอเค ไปละนะ! เดี๋ยวเครื่องลงแล้วโทรหา
- ปิดได้มั้ย? - ได้ฮะ
เดร ดูสิ เรามาถึงบทที่ 10 แล้ว
"เป็นอย่างไรบ้าง?"
จำคำแปลได้มั้ย?
ไม่ได้ เดร
จะฆ่าแม่รึไง
แม่ ดูสิ เมืองจีนน่ะโบราณคร่ำครึ
ทุกอย่างเลย บ้านเก่า... ต้นไม้แก่...คนก็เหี่ยว
ดูสิ ตาแก่นี่ดูแล้วอายุ ไม่ต่ำกว่า 400
เดร ตั้งใจหน่อย โอเค้?
"คุณชื่ออะไร?"
ลูกน่ะต้องหมั่นฝึก
- ใช่ ต้องให้ลองพูด - ไม่น่ะแม่
ต้องจ้ะ เดร
คนนั้นน่ะ ถามเขาดู
ถามว่า"คุณชื่ออะไร"กับ"เป็นอย่างไรบ้าง"
ถามเดี๋ยวนี้เลย
น้อง พี่คนดีทรอยท์
ไงพี่?
เที่ยวบินนี้ใช้เวลาทั้งหมด 13 ช.ม. 30 นาที
มีบริการอาหารเย็น และอาหารเช้า
เขานัดให้มาเจอที่หมายเลข 5
ใช่มั้ยเนี่ย?
คุณแพ็คเกอร์รึเปล่า?
- ดีค่ะ - ไงคะ?
ที่ถูกคือพาร์คเกอร์
อ้อ ขอโทษค่ะคุณพาร์คเกอร์ ขอต้อนรับสู่ปักกิ่ง
ส่วนนี่เป็นบัตรค่าไฟฟ้านะคะ เหมือนกัน
มีแบบภาษาอังกฤษมั้ย?
นู่น! หมู่บ้านโอลิมปิก เป็นไงสวยมั้ยคะ?
เริ่ด
เมืองจีนไม่โบราณคร่ำครึแล้วใช่มั้ย เดร?
ดูซะก่อนเดร...เบเวอร์ลี่ ฮิลล์
ทำเลทองที่เราฝันกันมานาน
เหมือนแค่ชื่อรึเปล่า แม่
รู้สึกถูกโฉลกกับที่นี่
อ้าวไง? นายที่ย้ายมาอยู่ ห้อง 305 ใช่มั้ย? เราแฮรี่
ไง? หวัดดี เราเดร
- มา เราช่วยถือ - ขอบใจ
แล้ว...นึกไงย้ายมาจีนล่ะเนี่ย?
แม่ย้ายมาทำงานที่นี่
ทำที่โรงงานรถน่ะ
ช่วยอธิบายเรื่องบัตรค่าไฟฟ้าหน่อยนะคะ เพราะว่า...ที่อเมริกาไม่มีแบบนี้
รู้ภาษาจีนมั้ย?
ไม่
ที่นี่เมืองจีน รู้ไว้ก็ดีนะ
นั่นที่เล่นพวกเรา แวะไปสิ
ไวนะลูก ไม่ทันไรได้เพื่อนแล้ว
- ไง ฉันแม่ของเดรจ๊ะ - หวัดดีฮะ ยินดีครับ
ยินดีเช่นกัน เรียกน้าว่าเชอรี่
- ผมแฮรี่ - ไง แฮรี่
ไว้เจอกันนะ
- คงงั้น - โอเค ไว้เจอกัน
นี่สัญญาเช่าฉบับภาษาอังกฤษของคุณค่ะ
เจ้าของห้องเช่าคือเจ๊หวัง แต่ภาษาอังกฤษแกไม่ดี
มีปัญหาอะไรให้ไปหาลุงฮัน ภาษาอังกฤษแกคล่อง
โอเค
- ขอต้อนรับสู่ปักกิ่ง คุณพาร์คเกอร์ - ขอบคุณค่ะ
- งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะคะ? - ค่ะ แน่นอน ขอบคุณ
อ้อ เดี๋ยวๆ
เมื่อกี๊ที่บอกเรื่องวิธีไปหาตำรวจ...
โห ทำเลสุดยอดเลย เดร
ทุกที่ที่จำเป็น เดินไปได้หมดเลย อ้อ ขอบอก
แม่แวะไปกินมื้อเที่ยงกับลูกที่ร.ร.ก็ยังได้
ไม่เอาเด็ดขาด
เดร อย่าหอบเอานิสัยแบบนี้มาที่ปักกิ่ง
เก็บเสื้อขึ้นมาเดี๋ยวนี้!
แม่ ผมเหนื่อยนะ โอเค้ คนกำลังเครื่องบินแล็ก
เครื่องบินแล็ก?
เขาเรียกเจ็ทแล็ก
เข้าใจจ้ะลูก แม่ก็เป็นเหมือนกัน
แต่ว่าเรานอนไม่ได้
ไม่งั้นจะตื่นขึ้นมาตีสอง พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน
เดร! ช่วยไปหาคุณลุงที่ดูแลตึกที!
แม่จะอาบน้ำ
- แต่เครื่องทำน้ำอุ่นเสีย - ฮะ
โทษครับ
ผมจะหาคนดูแลตึก
หาลุงฮัน
ขอบคุณ
คุณลุงฮัน!
หวัดดีฮะ
คือเราเพิ่งย้ายเข้าห้อง 305 เครื่องทำน้ำอุ่นเสีย
ไม่มี ฮ็อท วอเตอร์
ผมจะหาคุณลุงฮัน
ฮัน?
ลุงฮัน?
คุณลุงฮัน?
ผมกับแม่เพิ่งย้ายเข้ามาห้อง 305
เครื่องทำน้ำอุ่นเสีย
คุณลุงฮัน?
ได้
เดี๋ยวแวะมาอีกทีก็ได้
หรือจะสอนวิธีให้ผมก็ได้ คุณจะได้ไม่ลำบาก
ซกมกว่ะ
ผมไปอ้วกก่อนแล้วกัน
ห้อง 305...เครื่องทำน้ำอุ่นเสีย
ดูท่าทางจะยุ่ง
อ้าว มาจนได้ มาเลย
ขอบใจ
- เล่นใช่มั้ย? - เล่น
มาเลย
- สรุป ข้างเราสาม ข้างนู้นสี่ - เอาสิ
เยี่ยมเลย
สวยเลย
ทางนี้!
เปลี่ยนตัว! เปลี่ยนตัว!
มือชู้ตมันยังปรับเวลาไม่ได้ สงสัย...
วันนี้ต้อง...
เอานี่เหรอ?
ท้าผมเหรอ?
ผมน่ะไล่บี้คนแก่ได้ไม่อายหรอกนะ
เมืองที่เคยอยู่ เขาเรียกผมว่าปิงปองเดร เข้าใจ๊?
จะออมมือให้แล้วกัน
เบาน่า นี่เด็ก 12 ขวบนะ!
ลุงแกขั้นเทพ ไม่เคยเห็นตีแพ้ใครเลย
มิน่า
เพื่อน นี่คิดจะเข้าไปคุยด้วยมั้ย?
- ใคร? - ยัยหมวย
- คนที่นายเหล่อยู่น่ะ - เราไม่ได้เหล่ใครซะหน่อย
อย่ามาไก๋
เข้าไปคุยเลยดิ หรือว่านายป๊อด?
ไม่ป๊อด เราไม่เคยกลัวอะไร
งั้นลุยเลย ไป เอาเลย
ได้ ลุยเลย
หวัดดี
ไงเธอ?
เอ้อลืมไป อังกฤษไม่ได้
พูดภาษาอะไรของเธอน่ะ?
อ้าว พูดอังกฤษเหรอ?
เหมือนกัน
แล้ว...ฟังอะไรอยู่เหรอน่ะ?
บ๊าค
บ๊าค? วงนี้เราก็ตามตลอด เพลงอย่างเทพ
เดี๋ยว เคยฟังแนวนี้รึเปล่า?
ฮั่นแน่ชอบใช่มั้ย เดี๋ยว
เดี๋ยว เหวอ...ต้องมาท่านี้
ไหลลงล่าง เดี๋ยว เดี๋ยว
- กลับมาแล้ว - ขอจับผมหน่อยได้มั้ย?
เธออยากจะจับ...ผมเราเหรอ?
ได้
ตอนนี้เธอควรจะซ้อมนะ
ก็ซ้อมอยู่นี่ไง
ไอ้แบบนี้ไม่เกี่ยวเลย
นี่จะหาเรื่องอะไร?
ไม่ต้องเก็บ
อย่าทำยังงี้น่ะ!
บอกว่าไม่ต้องเก็บ!
ซัดมันเลย
เอาเลย
ลุย ลุย ลุย!
โดน!
ยังจะสู้อีกมั้ย?
- เป็นไรมั้ย? ให้ฉันช่วยนะ - อย่าเพิ่งมายุ่งน่ะ ไม่เป็นไร
- เดร - อย่ามายุ่งกับเรา
เดร? เสร็จรึยัง?
ต้องถึงโรงเรียนใน 20 นาทีนะ
รู้แล้วแม่
แต่งเครื่องแบบเรียบร้อยนะ?
แต่งแล้วฮะ
ไปวันแรกไม่ควรผิดระเบียบ
โอเค มาเร็ว แม่รอแล้วเนี่ย
แม่ไม่ต้องไปก็ได้ ผมจัดการเองได้
เดร อย่าบ้าน่ะลูก นี่วันแรกนะ
เราต้องไปหาผู้ช่วยครูใหญ่ที่ชื่อครูโปด้วย
ผมไปหาได้ แม่ต้องไปทำงานนะ
- นี่ลูกไล่แม่ยังงั้นเหรอ? - เปล่าซะหน่อย
คุณครูโป?
หวัดดีค่ะครูโป
คุณพาร์คเกอร์ กำลังรอเลยค่ะ
โทษค่ะที่มาช้า เพิ่งบินมาจากดีทรอยท์เมื่อคืนนี้
นี่ลูกชายค่ะเดร
- หวัดดีจ้ะ - ดีฮะ
แต่งเครื่องแบบ เฉพาะวันแต่งเครื่องแบบน่ะ
อ้อ ฉันผิดเองค่ะ
คือยังไม่มีเวลาอ่านคู่มือที่โรงเรียนส่งมา
พรุ่งนี้ดีขึ้นแน่นอนค่ะ
และหมวกก็ไม่อนุญาติให้ใส่
ค่ะ ต้องไปอ่านระเบียบการแต่งกายซะแล้ว
เดร ลูกทารองพื้นมา?
ทำไมเขียวยังงี้?!
แม่ ผมวิ่งชนเสาน่ะ
บ้า ตาเขียวยังงี้ไปชกกับใครมาใช่มั้ย?!
ที่นี่ห้ามชกต่อยกันเด็ดขาด
ก็ได้ยินอยู่ว่าเด็กวิ่งชนเสา มานี่เดร
- แม่ ไม่เอาน่า - ี ฝมือใคร?
ไม่มี ผมวิ่งชนเสา
ผมไม่บอกเพราะรู้ว่าแม่จะเป็นยังงี้
เรื่องนี้แม่ไม่เล่น ใครที่ทำลูก แม่จะจับ...
เพราะยังงี้ไงแม่ ผมถึงไม่อยากบอกอะไร
- ใจเย็นน่ะ ผมแค่วิ่งชนเสา - เออๆๆ ลูกวิ่งชนเสา
ก็ได้เดร ก็ได้ ก็ได้ เข้าโรงเรียนเถอะ
เข้าเรียนก่อน เรื่องนี้ค่อยคุยกันอีกที
โอเค้? เอาละ ไปได้ละ
รักนะลูก
แม่!
แม่บอกรักลูกนะ
อือ ผมก็รักแม่
โอเค โชคดีนะจ๊ะ
- ไง? - อ้าว
แต่งเครื่องแบบ เฉพาะวันแต่งเครื่องแบบเท่านั้น
อ๋อ รู้ซึ้งแล้วล่ะตอนเนี้ย
ขอบใจ
ฉันเหม่ยอิง
เราเดร
โทษด้วยนะเรื่องเฉิง
นี่เหรอชื่อหมอนั่น
เขาเป็นแฟนเธอเหรอ?
เปล่า
แค่ที่บ้านสนิทกันเท่านั้น
แต่ดูเขาชอบเธอนะ
ฉันต้องไปซ้อมแล้วละ
เดี๋ยว!
นี่เธอกินไปด้วยซ้อมไปด้วยเนี่ยนะ?
ใช่
แต่แม่เราบอกว่า ยืนกินแล้วมันจะท้องอืดนะ
ตลกน่า
โทษที!
- แน่จริงมาเลย! - พาร์คเกอร์! หยุดนะ!
มาแกล้งปัดถาดจนตัวเลอะไปหมด!
พูดอะไรไม่รู้ แต่มันโกหกชัวร์!
พาร์คเกอร์...เชิญ
เฉิง...เชิญ
เกลียดที่นี่ชะมัด!
"คาราเต้ บทที่ 5"
สี่ ห้า
หก
เจ็ด
เเปด
เก้า สิบ
ซ่อมเครื่องทำน้ำอุ่น
ข้างในฮะ
หนู
ไอ้หนู!
เมื่อกี๊คุณดีดผมเข้าที่คอด้วยฝายาสีฟัน?
น้ำอุ่นใช้ได้
เปิดสวิทช์
รอครึ่งชั่วโมงแล้วค่อยอาบ
เสร็จแล้วปิดสวิทช์
ไม่เปิดทิ้งไว้เลยล่ะ?
- ที่อเมริกาเปิดทิ้งไว้รึ? - ที่นู่นไม่มีสวิทช์ด้วยซ้ำ
หัดใช้ซะ ช่วยโลก
ตาไปโดนอะไรมา?
วิ่งไปชนเสาน่ะ
เสาหมัดหนักเนอะ
- เดร? แม่มาแล้ว! - แม่ผมเอง
อ้อ เดี๋ยว ลูกบิดมันก็ไม่ดี
- จัดกระเป๋าเรียนรึยัง? - ครับ
มาแม่ ผมช่วย
ที่จีนมีซีเรียลโปรดลูกด้วย แม่เจอ
เดร
บอกเป็นครั้งที่ร้อย ช่วยกรุณาเก็บเสื้อไปแขวน
- เดี๋ยว แป๊บนึงแม่ - ไม่ได้!
จะครึ่งแป๊บก็ไม่ให้
จะจบรายการแล้ว
- ขอสองนาที - เดร แม่ไม่สนทั้งนั้น!
มาเก็บไปเดี๋ยวนี้!
นี่แม่ต้องสั่งกี่ครั้ง ลูกถึงจะพอ?
ครั้งเดียว
- เออดี! ขอให้มันจริง - แค่เสื้อจะอะไรนักหนา?
- โทษที ว่าไงนะ? - เปล่าฮะ
แม่ก็ว่างั้นแหละ อย่าปากดี
ขอบใจ เริ่มแต่ต้นอีกที
พอแล้ว
เริ่มแต่ต้นอีกที
ขอร้อง พอ
จะเร่งทำไม
ต้องบรรเลงตรงที่หยุดด้วย
รู้ใช่มั้ย นี่สำคัญกับบ้านเธอแค่ไหน?
มันคือชีวิตเธอใช่มั้ย?
เพิ่มซ้อมเสาร์อาทิตย์นี้
ครูโทรบอกพ่อเธอเอง
ซ้อมต่อไป
ฟังเป็นไง?
เกือบเหมือนภาษาจีนแล้ว
ก็คนมันเก่งนี่
ไม่เข้าใจที่ครูดุเธอ
ฟังแล้วก็เพราะออกจะตาย
ขอบใจ
แล้วนี่ซ้อมไว้ทำอะไรรึเปล่า? อย่างเช่นมีโชว์?
เดือนหน้าฉันต้องสอบคัดตัว เข้าสถาบันดนตรีปักกิ่ง
สถาบันดนตรีปักกิ่งเลยเหรอ? ท่าทางยิ่งใหญ่
ชื่อมัน...
ย่อแล้วคือบีเอเอ็ม....แบ้ม!
คือ?
ครับ... ครับ
ชิ่งดีกว่า
ไง?
ขอจับผมได้มั้ย?
คิดจะหืองั้นเหรอ?
อย่ามาตอแยกับพวกเรา
ไม่ว่าใครทั้งนั้น
ลูกจ๋า!
เดร หลับเหรอลูก?
อ้อ แม่เซ็นนี่ให้ผมด้วย?
ลูกจะไปเที่ยวพระราชวังต้องห้าม?
ขำเนอะ ลูกจะเข้าพระราชวังต้องห้าม ต้องให้แม่อนุญาต
แม่ใหญ่มากเลยในปักกิ่ง
ไม่เห็นขำเลย
เลิกอมทุกข์ซะทีน่ะ
แม่พูดจริงนะเดร ไอติมเนี่ย...
ไม่รู้เขาใส่อะไรมันถึงได้แบบ รสเข้มข้นมาก
อะไร?
แม่ก็เป็นยังงี้
"โอ้แม่เจ้า ไอติมที่นี่อร่อยจังเลย"
"อะไรในเมืองจีนก็เริ่ดหรูดูดีกว่าที่อื่น"
โอ๊ยแม่! อะไรเนี่ย?
อย่างแรกเลย แม่ไม่ได้พูด และก็ไม่ได้ลีลายังงั้น
ต้องให้ลูกชิมไอติม อร่อยจริงๆ
- แม่ แม่ มาเร็ว - เดร!
- แม่ มาเร็ว! - เดี๋ยว!
รอแม่ด้วยเดร! เดี๋ยว!
แม่ มาฮะ
- เดร เดี๋ยว! - หยุด!
- รอด้วย เดี๋ยว! - แม่!
เดี๋ยวปั๊ดตีหัวแตกเลย วิ่งหนีมายังงี้
ว้าว...!
กังฟู
ที่นี่สอนว่าไง?
ไม่อ่อนแอ ไม่เจ็บปวด ไม่ปรานี
ที่นี่สอนว่าไง?!
ไม่อ่อนแอ ไม่เจ็บปวด ไม่ปรานี
เริ่มได้
ไงจ๊ะ ตี๋น้อย?
- แม่ ไปเหอะ ไป - อ้าว? เดร! เราเพิ่งเข้ามาเองนะ
แม่ มาน่า!
เดร มีอะไรงั้นเหรอ?
เปล่าฮะ
เดร เกิดอะไรขึ้น? มีปัญหาอะไร?
ไม่มีครับ
ต้องมีอะไรแน่นอน
ไม่ชอบคลาสคาราเต้ที่นี่เหรอ?
นี่ไม่ใช่คาราเต้!
โอเค ก็ได้ คาราเต้ กังฟู อะไรก็ได้ เดร เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
เราย้ายมาจีนไงแม่!
เนี่ยเรื่องที่เกิดขึ้น!
พอเลย หยุด!
อย่าทำยังงี้น่ะเดร
จะให้แม่ทำยังไง? เพิ่งย้ายมาไม่ถึงอาทิตย์
- แม่... - แต่ผมรู้สึกเหมือนปีนึง!
ผมเกลียดที่นี่
เดร ให้แม่ได้ช่วยเถอะนะ
แม่ช่วยไม่ได้ ถ้าลูกไม่บอกว่าเรื่องอะไร ขอละ...
แม่เหรอจะมาสน!
แม่สนแต่ "มีความสุขแค่ไหน? ทำไมไอติมอร่อยจัง?"
ผมไม่ปลื้มด้วย!
ผมเกลียดการอยู่ที่นี่!
ผมอยากจะกลับบ้าน!
เดร เรากลับไม่ได้แล้ว โอเค้?
ไม่มีอะไรเหลือให้พวกเราแล้ว ที่ดีทรอยท์
นี่คือที่ที่เรามี!
ที่นี่คือบ้าน
เข้าใจมั้ย
นักเรียน มารวมกันตรงนี้!
ด้วยความเชื่อที่ว่าจักรพรรดิเป็นเทพ
คนทั่วไปจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป
จนกลายมาเป็นชื่อ...
พระราชวังต้องห้าม
เขาว่าสัมผัสแล้วจะโชคดี
- น่าจะมีใครที่จะช่วย... - ใช่ เห็นด้วย
- บอกใครสักคนเถอะ - รู้ เข้าใจแล้ว
ขอบใจมาก
ใต้พื้นวังคุ้มกันแน่นหนา ด้วยการปูอิฐซ้อนกัน 15 ชั้น
ป้องกันไม่ให้ข้าศึกขุดอุโมงค์เข้ามาได้
ไง พาร์คเกอร์?
เรียบร้อยดีนะ?
ครับ ขอบคุณฮะ
ไวนี่หว่า
แต่ยังไวไม่พอ
สาสมแล้วน่ะ
ลืมที่ครูสอนเหรอ?
ไม่อ่อนแอ ไม่เจ็บปวด
ไม่ปรานี
เฉิง พอได้แล้วน่ะ
กลับบ้านไป
มาเถอะ
เอาหลอดไฟมาทำไมเหรอ ลุงฮัน?
นึกว่าลุงเป็นแค่คนดูแลตึก
เธอวิเคราะห์ด้วยตา จึงถูกลวงตาได้ง่าย
หายเจ็บหมดแล้ว
เจี้ยวฝ่า...การแพทย์ตำรับจีนโบราณ
ตอนนั้นลุงทำได้ไง?
แบบไม่ชกใคร แต่ให้พวกมันซัดกันเอง
สู้กับคนโกรธจนหน้ามืด
ทางที่ดีอย่าถลำลงไปดีกว่า
แล้วลุงเรียนกังฟูจากไหน?
พ่อสอนให้
แล้วลุงเคยสอนใครมั้ย?
ไม่
สนมั้ยฮะ?
- แล้วแต่ - แล้วแต่อะไร...?
เหตุผล
ไว้ไล่เตะตูดคนอื่นไง
ยอดกลศึก...คือชนะโดยไม่ต้องออกศึก
ไม่ต้องชนะ ขอแค่ไม่โดนไล่เตะตูด
อย่าพูดตูด
โทษฮะ
กังฟู...คือภูมิปัญญาเพื่อป้องกัน ไม่ใช่เพื่อออกศึก แต่เพื่อสงบศึก
ต่างกันลิบลับกับที่พวกนั้นเรียน
โลกนี้ไม่มีศิษย์ที่เลวร้าย... มีแต่ครูที่ไม่ดี
อ้อ งั้นก็แจ๋ว
งั้นเดินไปเคลียร์กับอาจารย์มันเลยแล้วกัน
- ก็เข้าท่า - บ้า! เข้าทางมันสิ
ขืนผมเข้าไปโดนเตะตูดแน่...
โดนมันอัดน่ะ
ยังไงก็โดนอัดอยู่แล้ว
ลุงไปกับผมมั้ย?
ไม่ละ โทษที
เมื่อกี๊ยังบอกเข้าท่าอยู่เลย
สำหรับเธอ ไม่ใช่สำหรับฉัน
น่า วันๆลุงก็ว่างอยู่แล้ว แถมผมพูดจีนได้ที่ไหน
ขอโทษจริงๆ
ได้
ได้ ไงก็ได้
เดี๋ยว!
ทำอะไร?
ยั้งมือทำไม?
เผด็จศึก!
มานี่
นี่ลุงฮัน กลับกันดีกว่า
อย่าได้หยุดมือ แม้ว่าศัตรูจะล้มแล้ว
อย่าปรานี
อย่าปรานีในห้องฝึก
อย่าปรานีในสนามประลอง
อย่าปรานีในสนามชีวิต!
คู่ต่อสู้สมควรต้องเจ็บปวด
มองอะไร?
ลุงคนนั้นที่อัดพวกผม
เรามาหย่าศึก
ให้ไอ้ตัวเล็กมันจัดการเองสิ
ตัวต่อตัวน่ะไม่มีปัญหา
แต่หกรุมหนึ่ง ไม่ว่ากับใครก็เกินไป
เข้าใจแล้ว
เตรียมขึ้นประลอง!
โว้ว ลุงฮัน นี่เขาท้าเราสู้เหรอ?
เราไม่ได้มาเพื่อสู้
นายลงมือกับศิษย์ฉัน ซ้ำยังบุกมาถึงห้องเรียน
คิดจะกลับออกไป มันไม่ง่ายหรอก
อาจารย์หลี่...
แกสองคนมาถึงนี่
ยังไงคนใดคนหนึ่งก็ต้องประลอง
ให้เด็กประลองกันที่นู่น
"การแข่งขันประลองกังฟู"
เราตกลงรับคำท้า
บอกศิษย์อาจารย์ อย่ายุ่งกับเด็กผมในช่วงเตรียมตัว
ทุกคนฟัง!
จากนี้ไป ห้ามทำอะไรไอ้ตัวเล็กนี่...
จนกว่าจะถึงวันประลอง
เข้าใจมั้ย?
ถ้ามันเบี้ยว ไม่โผล่มาลงแข่ง
ฉันจะตามไปสั่งสอนให้เจ็บทั้งมัน ทั้งแก
สรุปได้ผลอย่างที่ลุงคิดไว้รึเปล่า?
มีทั้งข่าวดีข่าวร้าย
ข่าวดี พวกมันรับปากจะไม่ซ้อมเธอ
ถามจริง?
ระหว่างเธอเตรียมตัว
เตรียมตัวสำหรับ?
การแข่งขัน
เธอประลองกับพวกมันตัวต่อตัว
งั้นข่าวร้ายคือ ผมจะโดนอัดโชว์ต่อหน้าผู้คน
ถูก
เจริญ ขอบคุณ ขอบคุณมาก!
ตายหยังเขียดแน่ เห็นลีลากังฟูมันมั้ย
นั่นไม่ใช่กังฟู
เป็นแค่มวยชั่วๆที่สอนโดยคนชั่วๆ
แต่โดนมวยชั่วของคนชั่ว มันก็เจ็บนะ! มากด้วย
ข่าวดีอีกอย่าง
ฉันจะสอนกังฟูของแท้ให้เธอ
เยส!
ไปนะฮะแม่
เดี๋ยว นี่วันเสาร์ จะเช้าเกินไปมั้ย?
- ลุงฮันจะสอนกังฟูให้ผม - คนดูแลตึกน่ะนะ?
นี่เมืองจีน ใครๆก็เป็นกังฟู
เดร แม่ไม่ชอบให้มีเรื่องชกต่อย
กังฟูไม่ได้มีไว้ต่อย แต่ไว้หย่าศึกกับศัตรู
- ระวังด้วยนะ เดร - ครับ
คุณลุงฮัน?
คุณลุงฮัน?!
หลังบ้าน
มีรถอยู่ในห้องนั่งเล่นด้วย ลุงฮัน
โอเค ผมมาคิดดูเรื่องเมื่อวานแล้ว
ยอมรับว่าสติแตกเรื่องการแข่งขัน
แต่เมื่อคืนผมก็คิดได้
ผมเป็นนักกีฬา!
คุณสมบัติเด่นข้อแรก คือผมเร็ว โอเค้? ผมไว โอเค้? ผมไว...สายฟ้า
เสือสายฟ้า
ไง? ไวใช่มั้ยล่ะ?
เคยฝึกยิมนาสติกด้วยที่พัล
ศูนย์กีฬาของตำรวจน่ะ อยากดูมั้ย?
เปรี้ยง เป็นไงล่ะ?
เปรี้ยง เป็นไงล่ะ? นี่เลย!
คือ อาผม เรมี่ เขาเคยควงสาวบราซิล
ก็เลยได้เรียนจูจิทสึแล้วมาถ่ายทอดให้ผม
พวกท่าล็อกอะไรพวกนี้ เอายังงี้ ลองบุกมา
แบบนี้
เห็นมั้ย? เจ็บมั้ย?
หักเลยก็ได้ แต่ผมไม่อยากทำ
ท่ากดล็อก...อันตราย
อ้อ อาสอนคาโปเอร่าให้ด้วย
จ้างก็จับไม่ได้ จ้างก็จับ...
ของเก่ารึเปล่าเนี่ย?
ไปเก็บเสื้อมา
คือยังงี้ ลุงฮัน...ที่ผมจะบอกคือ...
ผมมีพื้นฐานดี ก็อย่างที่บอกแหละ คือ...
สอนผมไม่ยากเย็นเหมือนสอนคนอื่น
แขวนขึ้นไป
โอเค
แต่ตอนนี้...
เอาลงมา
แต่เมื่อกี๊...
เอาลงมา
สวมเข้าไป
ถอดออก
- นี่ ผมทำไปหมดแล้ว - ถอดเสื้อออก
- บอกผมทีทำไมต้องทำยังงี้? - บอกให้ถอด
แขวนกับไม้
เอาลงมา
ทิ้งลงพื้น
เก็บขึ้นมา
แขวนขึ้นไป
เอาลงมา
สวมเข้าไป
ถอดออก
ทิ้งลงพื้น
หยิบขึ้นมา
แขวนไว้
เอาลงมา
สวมเสื้อ
ถอดออก
แขวนไว้
นี่ลุงฮัน
ทำไมถึงมีรถอยู่กลางบ้าน?
ถนนไม่มีที่จอด
เดี๋ยว!
ไปเรียนเป็นไง?
ได้อะไรบ้าง?
ไม่ได้เลย
แต่งเครื่องแบบในวันที่แต่งเครื่องแบบ
เธอจะลงแข่งกังฟูเหรอ?
ใช่ รู้ได้ไง?
เขารู้กันหมดแล้ว
หวังว่าเธอคงได้ครูเก่งๆนะ
ใช่ หวังเหมือนกัน
ครูฉันเป็นคนดูแลตึกน่ะ
- ถามอะไรหน่อยได้มั้ย? - ได้
เทียบแล้วเธอก็กำลังฝึกหนัก
ฉันก็ฝึก แต่เหมือนฉันไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่
แต่ว่า เราทั้งคู่ก็ฝึกหนักเหมือนกันน่ะนะ
เธอจะไปงานเทศกาลชีฉีรึเปล่า?
ไปสิ ไม่เคยพลาด งานชีหวีนี่ไปตลอดตั้งแต่ย้ายมาจีน
ไปที่โรงหุ่นเชิดนะ
ได้ ให้เราไปเจอเธอเหรอ?
อ้อ สรุป ที่โรงหุ่นเชิด ได้
เทศกาลชีฟีฉี โรงหุ่นเชิด...
โอเค แจ๋ว
- โอเค - งานมีวันไหนนะ?
พรุ่งนี้ การแสดงเริ่มทุ่มหนึ่ง
โอเค สรุปพรุ่งนี้...โรงหุ่นเชิด เทศกาลชีชี...ทุ่มหนึ่ง
เจอกันพรุ่งนี้
เทศกาลคีฉี
ที่เทศกาล
เทศกาลชีชี
คุณลุงฮัน?
คุณลุงฮัน!
- ขออนุญาตครับ - เข้ามาสิ
แล้วเสื้อล่ะ?
วันนี้รู้สึกไม่ค่อยหนาว
ไปเอามา
จะให้ถ่อกลับไปเอามาเนี่ยนะ?
ใช่ ซ่อนไว้ตรงไหน ถ่อไปตรงนั้น
ยังไม่ถูก
อะไร? มันก็แบบเนี้ย
ไม่
มันมีอะไรหายไป
ผมทำครบนะ!
ลืมนี่ไง...
เนี่ย ความเก๋า
เอาลงมา
โอเค
เก๋าด้วย
ใช่ แบบนั้นแหละ
โอเคลุงฮัน ผมเก็ทแล้ว ผมขอโทษ ผมไม่ควรดื้อกับแม่ยังงั้น
ถูกของลุง
ทิ้งลงพื้น
หวัดดีค่ะ!
อ้อ ทางนี้แม่!
ได้ตั๋วมารึเปล่า?
ได้ แม่ได้ตั๋วมาแล้ว แถม...ซื้อเพิ่มอีกใบให้ลุงฮันด้วย
- ผมไม่ได้บอกเลยว่าให้... - เดร เงียบไปเลย
ลุงฮันคะ สนใจไปเที่ยวงานเทศกาลชีฉีมั้ย?
ไม่ ขอบคุณ
คนเยอะเกินไป
ใช่แม่ คนลึ่มเลย
แล้วไงล่ะ ก็นี่ซื้อตั๋วมาแล้ว
- ผมไม่ไป - ลุงฮัน งานนี้ไม่รับคำปฏิเสธ
ไปสนุกบ้าง ออกจากบ้านบ้าง
นี่ชุดลูก เดร มา รีบไปเปลี่ยนเลย
เดร...
เก็บเสื้อขึ้นมาเดี๋ยวนี้!
จริงด้วยค่ะลุงฮัน ที่งานนี้คนเยอะจริงๆ
วาเลนไทน์ของคนจีนน่ะ
โห!
สวยจังเจ้าข้าเอ๊ย
อ้อ แม่
ผมไปหาอะไรกินกับเข้าห้องน้ำแป๊บนึง
เดี๋ยวมาเจอที่นี่อีก 20 นาที
โอเค
- รักแม่ฮะ - เหมือนกันจ้ะ ระวังด้วย
20 นาทีนะ
20 ฮะ!
ที่มาของเทศกาลนี้มันยังไงนะคะ?
คนที่นี่ทำอะไรมีความหมายตลอด
ไง?
หวัดดี
คือ เราเอานี่ กับนี่ มาฝาก
โหลดมาน่ะ
เป็นผู้หญิงที่เล่นไวโอลินได้มันมากเลย
เผื่อว่าเธออาจจะเอาไปเล่นตาม
ไม่เหมือนบ๊าคอะไรพวกนั้นนะ
เผื่อว่าเธออาจจะชอบ
แล้ว...คุณมีลูกรึเปล่าคะ?
ไม่มี
แล้วเดรเป็นไงบ้าง?
เสี่ยว เดร...กำลังพัฒนา
เสี่ยว เดร?
อ๋อ..."ตัวเล็ก"ภาษาจีนน่ะ
แล้ว...มีนักเรียนอยู่ทั้งหมดกี่คนคะ?
- รวม เสี่ยว เดรด้วยเหรอ? - ค่ะ
หนึ่ง
โชว์นี้เกี่ยวกับอะไรเหรอคะ?
มันเป็นเรื่องของเทพธิดา... กับมนุษย์หนุ่มที่เธอรัก
ฉันชอบมากเลยเรื่องนี้
แม่ของเธอไม่ยอมรับความรักของทั้งคู่
ก็เลยเสกน้ำมากั้นบนท้องฟ้า
เพื่อขวางกั้นทั้งคู่ตลอดกาล
แต่ว่าปีละครั้ง...
นกทั้งหมดบนท้องฟ้า...
ที่เห็นใจคนทั้งคู่จะรวมตัวกันเป็นสะพาน
เพื่อให้ทั้งสองคนได้อยู่ร่วมกัน เพียงปีละหนึ่งคืนเท่านั้น
เราจะไปดูเธอคัดตัว ถ้าเธอไปเชียร์เราประลอง
ตกลง ฉันจะไปเชียร์
เกี่ยวก้อยสัญญา?
นี่ๆ ทำมือแบบนี้
ฉันสาบาน จะไปดูเธอคัดตัว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็สัญญา จะกรี๊ดสุดเสียงยิ่งกว่าใคร ตอนเธอชนะ
หวัดดีฮะลุงฮัน
ใครให้เข้ามา?
อ้าว นึกว่าลุงให้แล้ว แบบ...
ลุงฮัน เข้าไปได้มั้ยฮะ?
เชิญ
วันนี้จะฝึกอะไรฮะ?
เหมือนเดิม
นี่คุณลุงฮัน ขอบอกนะ
ผมเข้าใจแล้ว โอเค้?
เคารพเชื่อฟัง เข้าใจแล้ว
ให้ใส่ก็ใส่แล้วพันรอบ ให้ถอดก็ถอดแล้วพันครั้ง
โอเค้?! ไร้สาระ!
พอที
จะโดนไอ้พวกนั้นอัดก็ช่าง
รู้มั้ยทำไมลุงมีศิษย์คนเดียว?
เพราะลุงไม่เป็นกังฟู!
เสี่ยว เดร
อะไร?
มานี่
ใส่เสื้อ
- ลุงฮัน ผมใส่... - ใส่เสื้อ
ใส่เสื้อ
- ก็เสื้อไม่อยู่กับผม - ใส่เสื้อ
หนักแน่น
ใส่เสื้อ
ตั้งมั่น
ถอดเสื้อ
จำเอาไว้ หนักแน่นทุกท่วงท่า
ถอดเสื้อ
หนักแน่น
ถอยเท้าซ้าย!
ถอยเท้าขวา ถอยเท้าซ้าย ก้มลงหยิบเสื้อ!
- โห คุณลุง... - ตั้งใจ!
มีสมาธิตลอด
ถอยซ้าย ถอยเท้าขวา! ก้มลงหยิบเสื้อ!
นิ่งไว้
ก้มหยิบเสื้อ!
หนักแน่น แขวนเสื้อ
แขวนเสื้อ
แขวนเสื้อ ลีลาเก๋า
จู่โจม
แขวนเสื้อ ลีลาเก๋า
แรงอีก! แรงอีก!
ดี
หน้ายังไม่ผ่าน
ถอดเสื้อ!
กังฟู...อยู่ในทุกสิ่งที่เราทำ เสี่ยว เดร
มันอยู่ในท่วงท่าการสวมเสื้อ ท่วงท่าการถอดเสื้อ
มันอยู่ในวิถีปฏิบัติต่อผู้คน
ทุกสิ่งทุกอย่าง...คือกังฟู
ทำไมลุงไม่เอาเชอร็อคโก้ออกมา?
ฉันไม่ขับเจ้าเชอร็อคโก้
มีใบขับขี่รึเปล่า?
มี
แปลว่ามีทั้งใบขับขี่...มีทั้งรถ...แต่นั่งรถไฟ
เงียบน่ะเป็นมั้ย?
ผมก็แค่พูด
แค่คิดว่ามันน่าจะประหยัดกว่าเยอะ
ว่ามั้ยล่ะ?
ถามไม่หยุดยังงี้ตลอดเลยเหรอ?
ขอโทษฮะ
ว่าแต่วันนี้มาเรียนอะไร?
ชี่
พละกำลังภายในร่าง
กระแสพลังของชีวิต
พลังที่ไหลอยู่ภายใน เวียนไปทั่วร่างกาย
เป็นขุมพลังซึ่งอยู่ข้างใน
เข้าใจแล้วล่ะ
เหมือนพลังใน สตาร์วอร์ส
ลุงเหมือนโยดา ส่วนผม...
ผมก็เหมือนเจได
ลุงเรียนกังฟูที่นี่เหรอ?
ใช่
สิ่งดีๆในตัวฉันเกิดจากที่นี่
เสี่ยว เดร ฝากเป้กับสเก็ตบอร์ดไว้ตรงนี้
นี่เราจะไปไหน?
เดินทางขึ้นสู่ยอดสุดของภูเขา
ดื่มบ่อน้ำมังกร
บ่อน้ำมังกร?
ดูแล้ว...มันไม่น่าจะไกลอย่างที่ตาเห็น
รึเปล่า?
ถึงรึยังเนี่ย?
จวนแล้ว
น้ำภาษาจีนเรียกอะไรฮะ?
อยาก สุ่ย มากๆ
คอแห้งมากๆ...อย่างแรง
หิวน้ำ ลุงฮัน
น้ำอยู่บนยอดภูเขานู่น
เสี่ยว เดร
สิ้นสุดการเดินทาง
นี่คือบ่อน้ำมังกร?
ใช่
ฉันเคยยืนในนี้...
กับคุณพ่อฉัน ตอนรุ่นๆเท่าเธอ
พ่อบอกว่า นี่คือน้ำทิพย์แห่งวิทยายุทธ
ดื่มแล้ว ไม่มีสิ่งใดสยบเราได้
ถึงใจที่สุด...เท่าที่เคยลิ้มลอง
เห็นผู้หญิงกับงูเมื่อกี๊มั้ยฮะ?
เห็น
เขาทำกระบวนท่างู
เขาเหมือนกับถอดแบบท่าตามงู แบบ...ตามนี้เลย
เขาก็แบบ...
ยังมองได้ไม่ละเอียดพอนะ เสี่ยว เดร
งูต่างหากที่ทำตามผู้หญิง
หา?
ผมไม่เข้าใจ
ดู
มองเห็นอะไร?
ผม
เงาผมในน้ำ
ถูก
แล้วทีนี้มองเห็นอะไร?
- ภาพเบลอๆ - ใช่
ผู้หญิง...เธอเหมือนกับน้ำนิ่ง
เงียบกริบ สงบนิ่ง
ทั้งในนี้ และในนี้
ฉะนั้น งูจึงกลายเป็นเงาสะท้อน ในน้ำนิ่ง
- เหมือนส่องกระจก? - ใช่
สรุป เขาสะกดงูได้โดยไม่ทำอะไรเลย?
สงบนิ่งกับไม่ทำอะไรเลยนั้น มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
- เธอใช้พลังชี่สะกดงูใช่มั้ย? - ฉลาดมาก
ลุงต้องสอนผมนะ จะได้ไว้ใช้สะกดคนอื่น
มีคนเดียวเท่านั้นที่เธอจะต้องสะกดให้อยู่
ใครฮะ?
ปล่อยใจให้ว่าง
ไหลไปตามท่วงท่าฉัน เชื่อมกับพลังทั้งหมดรอบๆตัว
ผมอยากเรียนสะกดงูเห่า
สะกดงูต้องฝึกทั้งชาติ
ใช้สมาธิชั้นสูง
ผมก็มีสมาธิ
ซวยแล้ว คุณลุงฮัน
จงตั้งสมาธิในการตั้งสมาธิ
คุณลุงฮัน
ขอบคุณค่ะ ลุงฮัน
ที่เมืองจีนไม่มีคุกกี้เสี่ยงทาย
เดร ข้ามถนนน่ะระวังหน่อย
คราวก่อนทำเอาแม่ใจหายใจคว่ำ เพราะถนนที่นี่น่ะรถใหญ่กว่าคน
สัญลักษณ์อีก แม่งงกับสัญลักษณ์ห้องน้ำมาก
หลงผิดใช้ห้องน้ำผู้ชายมาตั้งนาน
กระทั่งเข้าไปวันก่อน เจออาแปะอายุ 90 ได้
เขานึกว่าแม่ตามเข้าไปให้ท่า เดรพอน่ะ! ยังกับคนโรคจิต
เอ้า กินหมี่ให้หมด!
ขึ้นมา
ลุงฮัน เล่นอะไรเนี่ย?
ฝึกการเดาทาง
ผมไม่เห็น...
อย่าใช้ตา ใช้จิต
จะบ้าเหรอลุงฮัน?!
เจ็บจริงนะเนี่ย!
- คุณลุงฮัน! - อะไร?
สมาธิ โอเค้?
ได้ ขอไม้ผมบ้างสิ
หมุน เตะ
โอ๊ย
- เดร เป็นไรมั้ย?! - ไม่เป็นไรฮะ!
คุณลุงฮัน พรุ่งนี้เรียนอะไรครับ?
เสี่ยว เดร พรุ่งนี้ไม่มีการฝึก
ทำไมล่ะ?
คือ...เกินพอดีมันย่อมไม่ดี เธอฝึกหนักแล้ว ต้องพักบ้าง
วันหยุดเหรอ?
แจ๋วเลยลุงฮัน! เยี่ยม!
เสี่ยว เดรต้องได้พักบ้าง!
แจ๋ว ลุงก็พักด้วย
รักนะลุงฮัน
บายฮะ!
ไง?
เป็นไรรึเปล่า?
ฉันได้คิวคัดตัวพรุ่งนี้ 6 โมง
ที่ทุ่มซ้อมมาก็เพื่อวันนี้ไม่ใช่เหรอ?
ใช่ ถูกต้อง
อย่าคิดมาก ได้อยู่แล้ว
ถ้าเกิดว่าเขาไม่เลือกฉันล่ะ?
เหม่ยอิง เดี๋ยว!
โอเค อย่างแรก ฉันไปให้กำลังใจเธอแน่
และข้อสอง เธอก็แค่ทำอย่างที่ครูบอก
เล่นช่วงหยุดด้วย หมูมาก ดู
ไง?
ต้องไปซ้อมแล้วล่ะ
เดี๋ยว!
ไงนะ?
ตกลงเธอพูดจีนรึเปล่าเนี่ย?
สิ่งที่เกินพอดีย่อมกลายเป็นสิ่งไม่ดี
นั่นแหละ!
มาเถอะ
เดี๋ยว จะไปไหน?
- ออกกำลังกายบ้างมั้ยนี่? - เดี๋ยว ไม่เอา!
- มา ไปเล่นสนุกกัน! - ฉันต้องไปซ้อม ไม่!
มาน่า หาความสุขใส่ตัวบ้าง!
อันนี้กินแล้วไม่ใช่แค่ท้องอืดแน่
มองเห็นอะไร?
เห็นฉัน
ทีนี้มองเห็นอะไร?
ก็ฉัน
ไปเลย เต้นบ้าง!
ระดับเท้าไฟตัวจริง! ลีลาขั้นสุดยอด!
ลุยเลย
เข้าสู่ยกที่ 2
เตรียมพร้อม
ลุยเลย
จี๊ดสุดๆ!
เต้นได้ไม่น้อยหน้าอเมริกา
เป็นศิลปินได้เลย บ้า
แบบเต้นเป็นโขยง เธออยู่หน้าสุด เต้นท่าเดียวกันหมด
คิวสอบคัดตัว เขาเปลี่ยนปุบปับมาเป็นวันนี้
- อ้าว ไหนบอกพรุ่งนี้ - เพราะอะไรไม่รู้
จะเริ่มใน 20 นาที
ตอนนี้พ่อฉันกำลังบึ่งมารับ
หลบหน่อย โทษที!
โทษที ขอทางหน่อย!
มา เร็วเข้า
โทษนะ!
นี่ เหม่ยอิงต้องได้ใช่มั้ย เพราะที่เล่นเมื่อกี๊เพราะมากๆ
นี่...เป็นอะไรที่เพราะมากๆ
เมื่อกี๊เธอเล่นได้ฝีมือสุดยอด และก็...
เราเป็นเพื่อนกันไม่ได้แล้วล่ะ
คบเธอชีวิตฉันจะแย่
เจอกันเวทีประลอง
อย่าให้รอนานล่ะ
"แม่: ลูกอยู่ไหน กลับบ้านได้แล้ว"
"ลบข้อความแล้ว"
ลุงฮัน
ลุงฮัน!
วันนี้ไม่มีฝึก
นี่ทำอะไรเนี่ย?
วันนี้ 8 มิถุนา
ลุงทุบรถทำไม?
เขาชื่อกังกัง
เสี่ยว เดร เธออายุเท่าไหร่?
12
ลูกฉันแค่สิบขวบ
กำลังน่ารักเชียวละ
เธอชื่อว่าจาง
เธอเป็นนักร้อง
ไม่ใช่ร้องอาชีพ
เธอร้องให้ฉันฟังคนเดียว
เกิดอะไรขึ้น?
ทางเส้นนั้นเป็นภูเขาชัน
ฝนตกหนัก
แล้วรถมันก็...
ฉันเป็นคนขับ
เถียงเรื่องอะไรกันซักอย่าง
ฉันโกรธมาก...
จนทำรถเสียหลัก
พยายามมานึกย้อนดู
แต่ก็นึกไม่ออกซะทีว่าเถียงกันเรื่องอะไร
ขอให้มันเป็นเรื่องที่สำคัญด้วยเถอะ
ทุกๆปี...
ฉันจะซ่อมรถใหม่
แต่มันก็ไม่อาจซ่อมชีวิตได้
ชก
ดี
คุณลุงฮัน
มองทางนี้!
ลง
เร่งอีก!
อีกรอบ
มานี่
แพ้หรือชนะ ไม่สำคัญ
สู้ให้เต็มที่
แค่ชนะใจได้ มันก็ไม่แกล้งแล้ว
มีของขวัญให้เธอด้วย
คุณลุงฮัน
ป้าด!
แบบเดียวกับบรู๊ซ ลีเลย!
แจ่ม!
ขอบคุณฮะ
เธอสอนบทเรียน ที่สำคัญมากให้ฉัน เสี่ยว เดร
ชีวิตอาจทำเราล้มไปบ้าง
แต่เราเลือกได้ ว่าจะยอมแพ้หรือลุกขึ้นสู้ใหม่
ลุงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ผมเคยมี
ไปเถอะ
เดี๋ยว ช่วยอะไรผมหน่อยได้มั้ยฮะ?
เดร?
พ่อเธออยู่มั้ย?
คุณพ่อครับ
ผมชื่อเดร พาร์คเกอร์
พฤติกรรมของผมทำให้...
ครอบครัวคุณต้องเสื่อมเสีย
ลูกสาวคุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม
เธอทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า...
เพื่อน...
คือคนที่ทำให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้น
ถ้าหากคุณจะให้โอกาสอีกสักครั้ง
ผมสัญญาว่าจะเป็น...
เพื่อนที่ดีที่สุดที่ลูกคุณเคยมี
จบแล้ว
ลูกฉันบอกว่าเขารับปากไว้ว่า จะไปเชียร์เธอประลอง
ตระกูลของเรา สัญญาแล้วไม่เคยผิดคำพูด
โชคดีนะ
ลุยกันเลย
ดีจ้า
เริ่มการประลอง ณ บัดนี้!
ตาเธอแล้ว
- อะไรน่ะ? - กติกา
- ลุงไม่รู้กติกา? - รู้ ทำไมจะไม่รู้
ง่ายมาก ล้มมัน อย่าให้มันล้มเราได้
หา?! นี่ลุง...
ตายหยังเขียดแน่
สองแต้มชนะ
ไป ซัดให้ล้ม 2 ที มีสมาธิไว้ มาเลย
เอาเลย เดร!
เมื่อกี๊เตือน ห้ามออกนอกเสื่อ
ครั้งหน้าตัดคะแนน
ไป อย่าลืม หนักแน่น
สู้เขา เดร!
ดีมาก ต่อไปนี้หน้าแบบนี้ไม่เอา
- โทษที มันเป็นเอง - เอาเถอะๆ
อีกแต้มหนึ่งชนะ
สู้เขา ลูกแม่!
เย้!
ยังงั้นลูกแม่!
เดร พาร์คเกอร์ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ
จากนี้ไป รอบรองชนะเลิศ ชนะที่สามแต้ม
เกิดเลยใช่มั้ย ถ้าผมชนะงานนี้?
เกิดเรื่องเศร้าไง ถ้าไม่มีสมาธิ
หมายถึงหลังจากนั้นสิ
รอบรองชนะเลิศคู่แรกสำหรับค่ำนี้...
เฉิง -วู่ผิง / เหลียง - พาร์คเกอร์
คู่แรก เฉิง -วู่ผิง
เฉิงชนะแล้ว
เฉิงผ่านเข้ารอบชิงแชมป์
รอบตัดเชือกคู่ต่อไป เหลียงจากสำนักมังกรศึก
กับผู้เข้ารอบม้ามืด เดร พาร์คเกอร์
ผมชนะมันได้
ฉันไม่ได้อยากให้มันแพ้
ฉันอยากให้มันเดี้ยง
ปล่อยใจให้ว่าง
สมาธิ
เธอถูกปรับแพ้!
อย่าขยับ เสี่ยว เดร!
เป็นไรมั้ย?
เหลียง ถูกปรับแพ้
นิ่งไว้ อย่าขยับ
ไม่ไหวแล้ว
เสียใจด้วย ไม่ควรแข่งต่อแล้ว
ถือเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลแล้วล่ะ
หมอบอกว่า...เธอเก่งมาก
ลูกไม่เป็นไรนะ?
ครับ ไม่เป็นไร
เดร พาร์คเกอร์มีเวลา 2 นาที ที่จะกลับสู่การแข่ง
ถ้าไม่สามารถแข่งขันต่อ
สำนักมังกรศึกจะเป็นแชมป์โดยปริยาย
ขอผมอยู่กับลุงฮันแป๊บ
จ้ะ โอเค ได้สิ ตามสบายเลยลูก
ผมมีสิทธิ์จะชนะมั้ย?
แพ้หรือชนะไม่สำคัญหรอก เสี่ยว เดร
ลุงรู้ว่าผมหมายถึงอะไร
มี...ลุงคิดว่าเธอมีสิทธิ์ชนะ
งั้นใช้ไอ้แก้วไฟช่วยหน่อยสิฮะ
ไม่จำเป็นต้องสู้แล้ว
เธอได้พิสูจน์ทุกอย่างแล้ว
เหรอ? พิสูจน์ว่าผมเจ็บแค่นี้ก็จอดเหรอ?
แบบนี้ไม่เรียกสมดุล ยังไม่ใช่กังฟูแท้
ลุงพูดเอง ถ้าชีวิตทำเราล้มไปบ้าง
เราเลือกได้ว่าจะยอมแพ้หรือลุกขึ้นสู้ต่อ
ผมเลือกที่จะลุกขึ้นสู้ต่อ ทำไมลุงไม่ช่วย?
เพราะว่าฉันทนเห็นเธอ เจ็บตัวไม่ได้อีกแล้ว
ขอร้อง ลุงฮัน
ได้โปรด
ถามหน่อยเถอะ เสี่ยว เดร ทำไม?
ทำไมถึงอยากออกไปขนาดนี้?
เพราะผมยังกลัวอยู่
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
คืนนี้ ออกจากที่นี่...
ผมไม่อยากต้องกลัวอีกแล้ว
เนื่องจากเดร พาร์คเกอร์ ไม่สามารถกลับขึ้นสังเวียน
เดร พาร์คเกอร์จะสู้ต่อ!
เสี่ยว เดร
สู้เขาเดร ลูกสู้ได้เดร!
ไหวมั้ย?
ไหวฮะ ได้อยู่
อาจารย์ขอสั่ง...
ให้หักขามันซะ
อย่าได้ปรานี
แต้มเสมอกันครับ ใครได้อีกแต้มนึงชนะ
ยังสู้ต่อไหวมั้ย?
ลุกขึ้น เดร
เผด็จศึกเลย!
ชนะแล้ว
เดร! เดร!
แม่ภูมิใจจริงๆ
[THAI]